x

China gidsland

Korte metten waarmee? Houden ze het virus onder controle of hun mensen?

Van bij het begin van de pandemie werd China door alle andere VN-landen geprezen om zijn vastberaden en kordate aanpak: hele wijken werden afgesloten, appartementsblokken werden dichtgelast, noodhospitaals werden in enkele dagen tijd uit de grond gestampt en de media brachten unisono de overheidsboodschap. Op enkele weken tijd was alles onder controle en kon het land weer opengaan.

De schade aan het land was onvoorstelbaar... onbeduidend! De timing viel perfect samen met het Chinees nieuwjaar, een periode waarin de economie sowieso op een laag pitje draait. Het voorbeeldige gedrag van gehoorzame Chineesjes aan vadertje Staat werd beloond: fabrieken en kantoorgebouwen herstartten, bars en restaurants konden opnieuw openen, het uitgaansleven hervatte en vrij snel was het opnieuw business as usual. De vaccinatiebereidheid was even hoog als het vertrouwen in de eigen overheid.

China als gidsland, als lichtend voorbeeld voor het opstandige westen, waar de griep is verdwenen dankzij de maatregelen, maar corona zich paradoxaal genoeg verspreidt omdat we ons niet voldoende aan de maatregelen hebben gehouden. Lees dit nog eens. Waar de systeemfouten van ons verderfelijke kapitalisme nu pijnlijk zichtbaar zijn en opiniemakers over elkaar heen struikelen om te duiden dat het kapitalisme niet langer houdbaar is. "Dankzij corona is het duidelijk dat...", "wat hebben we nu geleerd uit deze coronapandemie?". Conclusies die we hieruit moeten trekken, zijn er steeds in de trant van "méér controle", "méér afhankelijkheid van de Staat", "minder verantwoordelijkheid bij de burger" en "vertrouwen in de experten" (zodat de politici meteen ook een externe zondebok voor hun beslissingen hebben).

Aan ons wordt de vraag niet gesteld of wij überhaupt wel een QR-maatschappij wensen, waarin je dagelijks je gezondheid moet bewijzen, waarin gehoorzaamheid beloond en opstandigheid bestraft wordt (social credit score, iemand?), waarin een vaccinatie-update bepaalt of je kind naar school mag, waarin je met één app je hele leven regelt (of is het omgekeerd?), een gezichtsscan volstaat om je boodschappen mee af te rekenen en we ons 24/7 veilig voelen dankzij camera's op elke straathoek. Even een back to the future-momentje? Meet Lucy:

Meet Lucy

Omgekeerd wordt alles waarvan je gebruik mag maken, alles wat 'handig & intuïtief' is, een pak minder handig als het voorwaardelijk wordt. Voldoe je niet aan 'de voorwaarden'? Zonder handige app dan géén bankdiensten, géén supermarkttoegang, géén restaurantbezoek, en géén universeel basisinkomen nadat de overheid je KMO heeft gesloopt. Comply or die.

If you had had the social credit system, there would never have been the yellow vests; we would have detected that before they acted, one could have foreseen... these events would not have happened.

Lin Jinyue, de uitvinder van het Chinese Social Credit systeem hoopt op wereldwijde "exportkansen"

Lin Jinyue over zijn social credit score

In de praktijk krijg je in China als gehoorzame burger met een goede score gunstiger leentarieven of reisvoordelen; omgekeerd kan je ten prooi vallen aan publieke shaming wanneer je de straat bij rood licht oversteekt, en in het slechtste geval kom je op een zwarte overheidslijst te staan wanneer je je iets te kritisch uitlaat over het gevoerde overheidsbeleid:

Social credit score in China

En wat te denken van een New World Order gezondheidspolitie, die nu in Sichuan wordt getraind?

NWO gezondheidspolitie in Chengdu, China

Niet alleen het principe van totale onderwerping van het individu aan de staat, maar ook het communisme spreekt blijkbaar tot de verbeelding van onze heren en dames politici (voor zover zij überhaupt een idee hebben wat ze achterna lopen): achter het politieke blauw - oranje - rood - groen en welke façadekleur men ons ook mag voorhouden, schuilt een donkerrood communisme 3.0, helemaal in lijn met Schwab's "You'll own nothing and you'll be happy": maar als wij niets bezitten en gelukkig zijn, is het dan raar te denken dat anderen alles bezitten en nog veel gelukkiger zijn? Is het een goed idee om te hopen op een zorgende overheid die from the cradle to the grave elk aspect van ons leven bepaalt?

Be careful what you wish for