x

"Pedofielennetwerk" - Elites, misbruik, moorden en doofpotaffaires! Deel 2

Het Roze Ballet Pinon-Affaire

Het roze Ballet werd bekend bij het publiek als onderdeel van een voogdijproces dat een psychiater genaamd Andre Pinon voerde tegen zijn vrouw. Hij beschuldigde haar ervan seksfeestjes met minderjarigen te hebben bijgewoond en hij getuigde ook dat er beroemdheden aanwezig waren. Uit deze verklaringen is het zogenaamde Pinon-dossier ontstaan, dat officieel achter slot en grendel wordt bewaard.

Bijna tien jaar voordat de affaire bekend werd, trouwde de psychiater André Pinon met een vrouw genaamd Josianne Jeuniau. Ze hebben twee kinderen. Josianne Jeuniau wordt secretaris van een adviseur van de toenmalige minister François-Xavier de Donnea.

In 1979 brak de relatie tussen het paar en scheidden ze. Omdat Pinon de voogdij over de twee kinderen wil krijgen, huurt hij de privédetective Bob Louvigny in om belastend materiaal tegen zijn vervreemde vrouw te verzamelen. De rechercheur komt erachter dat Josianne Jeuniau drugs- en seksfeesten heeft bezocht waar minderjarigen worden misbruikt. De kinderen en jongeren worden geworven door de jeugdrechter Jean-Pierre Agnesens.

Genoemde deelnemers zijn onder meer de toenmalige Belgische minister van Defensie Paul vanden Boeynants, andere hooggeplaatste politici, de aannemer Michel Nihoul en enkele rechtse advocaten. In een gesprek met Pinon bevestigt Josianne de informatie van de privédetective. Dit gesprek wordt op band opgenomen. Kort na het opgenomen gesprek is er bij Pinon ingebroken, maar de inbrekers hebben niets gestolen, blijkbaar waren ze op zoek naar de belastende tape. Een maand later wordt ook in Pinons werkplek ingebroken. Het bleek dat de roze balletfeesten minstens twee levens eisten. Een minderjarige, geworven door de bovengenoemde jeugdrechter, schoot zichzelf door het hoofd nadat hij was mishandeld op een roze balletfeest, een jonge vrouw kromp ineen van de behandeling die ze kreeg op een roze ballet "feest", (opzettelijk) tot de dood. Vanden Boeynants, Prins Albert en andere prominente deelnemers wisten ervan, maar leken niet onder de indruk.

ca. 1977/78 Regina Louf wordt door Michel Nihoul als kinderprostituee bij klanten gebracht. Later meldt ze dat er perfide tactieken werden gebruikt om hooggeplaatste mensen uit de politiek, het bedrijfsleven en de aristocratie ertoe te brengen seks te hebben met minderjarigen. Het was normaal dat alles op video werd vastgelegd. De taak van de adolescenten was om de beroemdheden die eerder dronken waren van alcohol en drugs ertoe te bewegen seks met hen te hebben.

-1979 Regina Louf (Getuige X1) praat met een klasgenote over het misbruik en geweld waaraan ze is blootgesteld. Dit meldt de schooladministratie, die de grootmoeder van Louf (bij wie ze destijds woonde) op de hoogte brengt. Hoewel Regina Louf kneuzingen en andere verwondingen vertoont om haar verklaringen te staven, noemt ze de hoofdonderwijzer, een non, een leugenaar en geeft ze haar over aan haar grootmoeder. Door dit incident wordt Regina zwaar mishandeld en teruggestuurd naar haar ouders.

-10. Februari 1979 wordt de Zwitserse DDR "ontsnappingshelper" Hans Ulrich Lenzlinger neergeschoten door zijn voormalige klant Heinz Feldbinger in aanwezigheid van Nihoul, op basis van de algemene omstandigheden kan worden aangenomen dat de Stasi en het (later) Dutroux-netwerk erbij betrokken waren.

-5. September 1979 Anne Dedeurwaerder, echtgenote van Jacque Crockaert, pleegt "zelfmoord" met slaappillen. Ze had voor haar dood toegegeven betrokken te zijn geweest bij het organiseren van kinderseksfeestjes voor het Roze Ballet. Onder de deelnemers noemde ze prins (later koning) Albert. Hoewel de getuigenis die ze voor haar dood heeft afgelegd onbetwist is, zijn er verschillende verklaringen over de manier waarop en het tijdstip van overlijden, een keer is het 5 september 1979 "zelfmoord", een andere keer "ongeveer 1980" verkeersongeval.

-ca. 1979 Regina Louf wordt regelmatig verkracht, misbruikt en gedwongen een ander meisje te vermoorden door Benoit de Bonvoisin (wiens rechterhand Michel Nihoul is).

-Begin 1980 Het Pinon-dossier valt in handen van Emile Lecerf, de hoofdredacteur van het extreemrechtse Nouvel Europe Magazine (gefinancierd door Bonvoisin), hij begint een artikel over de inhoud te schrijven, maar wordt verhinderd het te publiceren om onbekende redenen. Jean-Claude Garot, hoofdredacteur van het linkse tijdschrift Pour, wordt door Pinon gecontacteerd en geïnformeerd over het volledige verhaal. Nadat een andere getuige, die op seksfeesten aanwezig was en een groot aantal deelnemers noemt, meldt dat Garot de affaire afhandelt. Dan krijgt hij een telefoontje van een advocaat, een bekende rechts-extremist, die zegt dat hij moet stoppen met onderzoeken.De advocaat staat in direct contact met Benoit de Bonvoisin.

Op 5 juli 1981, wanneer Garot niet onder de indruk lijkt, wordt de redactie van Pour aangevallen door neonazi's en in brand gestoken. De redactie is volledig verwoest. Officieel is de aanslag gebaseerd op extreemrechtse motieven. Nadat de politie het onderzoek niet serieus had genomen, namen de betrokken journalisten het onderzoek in eigen handen. Ze weten de namen van de daders en degenen achter hen te achterhalen en geven deze informatie door aan de politie. De hints worden genegeerd.

-1982 Frankrijk: de Coral-affaire of 'het blauwe ballet' wordt bekend. Deze "affaire" gaat over grootschalige en georganiseerde kindermishandeling. Sommige van de verdachten zijn beroemdheden, zoals de toenmalige Franse minister van Cultuur, Jack Lang. Verschillende beklaagden worden veroordeeld tot lichte voorwaardelijke straffen. De prominente verdachten blijven ongestraft omdat degenen die de aantijgingen tegen hen hebben geuit, deze hebben ingetrokken. Een van deze personen pleegde kort daarna 'zelfmoord', waardoor velen dachten dat het intrekken van de beschuldigingen niet vrijwillig was en dat de beschuldigden de misdaden hebben begaan waarvan ze worden beschuldigd. Een van de veroordeelden, Claude Sigala, duikt vele jaren later weer op in de Zandvoort-affaire.

-1983 het latere moordslachtoffer Christine van Hees doet verslag van een "rituele ceremonie" (uiteraard Zwarte Mis) waarbij een dierenoffer werd gebracht en een snuff-film werd vertoond. De organisator van deze ceremonie is Michel Nihoul.

-17 September 1983 Eigenaren van seksclubs Elise Dewit en Jacques Fourez, die een centrale rol spelen in de roze Ballet-affaire en waarvan wordt aangenomen dat ze videobeelden in bezit hebben van beroemdheden die seks hebben met minderjarigen, worden doodgeschoten door de terreurgroep Bende van Nijvel. Het is vermeldenswaard dat beiden, net als veel van de leiders van het Roeze Ballet/Dutroux-netwerk, lid waren van de extreemrechtse CEPIC.

-2. Oktober 1983 Jacques van Camp, ook betrokken bij het netwerk van het roze Ballet, wordt doodgeschoten door de bende van Nijvel. Interessant: Dutroux-getuige X2 had destijds direct of indirect contact met Van Camp via haar pooier, een bewijs van de continuïteit van het Rozen Ballet→Dutroux-netwerk

-25. April 1984 Neo-nazi Paul Latinus wordt dood aangetroffen. Officiële doodsoorzaak: zelfmoord door ophanging. Delen van het Pinon-dossier zijn op hem te vinden. Zijn ex-vriendin zegt dat hij meer belastend materiaal bezat ten nadele van politici en royalty's.

-1985/86 zwarte missen nabij Charleroi, een getuige getuigt dat daarbij een 12-jarige om het leven kwam. Het hoofdkwartier van de satanistische groep Abrasax bevindt zich in de buurt van Charleroi.

-1989 Regina Louf informeert een politieagent over het misbruiknetwerk. Hij negeert de hint.

-1989 De broer van Melchior Wathelet wordt dood aangetroffen in zijn auto. De dode man heeft ernstige kneuzingen op zijn gezicht en lichaam en werd blijkbaar in elkaar geslagen voordat hij stierf. De patholoog gaf de doodsoorzaak kort en bondig aan als "onduidelijk". De politie gaat uit van zelfmoord en beëindigt het onderzoek. Later blijkt dat delen van het dossier zijn verwijderd.

-In de late jaren 1980 benaderde een onderzoeksmagistraat genaamd Freddy Troc gevangenisdirecteur Jean Bultot (die bekend staat als een rechts-extremist) en vroeg om zijn hulp bij het onderzoek naar de Nijvel-bende, omdat hij ontdekte dat de bende von Nijvel heeft niet (alleen) willekeurig gewone burgers doodgeschoten, maar ook medeplichtigen geliquideerd met betrekking tot de Roze Balletfeesten. In plaats van steun krijgt hij een sterke waarschuwing om het Pinon-dossier (als hij het heeft) te laten verdwijnen. Als Troc volhoudt en eist dat het dossier wordt overhandigd, trekt minister van Justitie Wathelet hem de zaak terug. Toen het Pinon-dossier later werd geopend, ontdekten ambtenaren dat alle belangrijke fotografische bewijzen en documenten met betrekking tot beroemdheden waren verwijderd.

Deel 3 komt weldra online !