x

Het X1 - X2 - X3 - X4 Rapport zaak Dutroux

Opgepast dit rapport bevat schokkende getuigenissen.

“Netwerken voor seksueel misbruik van kinderen maken deel uit van de levensstijl van de generaties satanisten die deel uitmaken van de Belgische heersende elite. Dit gedrag beperkt zich niet tot België.”

De ‘Dutroux Affaire’ bewijst absoluut het bestaan ​​van pedofiele ringen.

Het schandaal begon met de arrestatie in België van Marc Dutroux in 1996 voor de ontvoering en moord op meisjes van amper acht jaar. Dutroux zette de meisjes op in zijn kelder waar hij ze seksueel misbruikte en pornografische video's maakte. Hij zou ze vaak vermoorden nadat ze hun nut hadden gediend. Twee meisjes, An Marchal (17) en Eefje Lambrechts (19) werden gedrogeerd en levend begraven in de tuin van Dutroux.

Deze zaak was explosief omdat Dutroux een klein radertje was in een seksslavernij waarbij machtige mensen betrokken waren. Zijn handlanger bij de ontvoeringen, Michel Lelievre, getuigde: 'Marc vertelde me altijd dat hij meisjes ontvoerde voor mensen die een bestelling bij hem hadden geplaatst.' Hij vermoordde An en Eefje omdat de mensen die de bestelling plaatsten 'niet in hen geïnteresseerd waren' .'

De orders kwamen van een man genaamd Michel Nihoul. Als beroepscrimineel betrokken bij financiële fraude en drugshandel, had Nihoul connecties met de hoogste regionen van het Belgische establishment.

Overlevenden van de misbruiknetwerken werden aangemoedigd door de arrestatie van Nihoul en kwamen naar voren om te getuigen. De meeste getuigen werden door de politie aangeduid met een ‘X’ gevolgd door een nummer, waardoor hun getuigenissen bekend werden als de ‘X-dossiers’.

DEELNAME MISBRUIKERS

De "X-getuigen" noemden de machtigste mannen in België als misbruikers.

Het gebruik van misbruiknetwerken is kenmerkend voor Elite-gezinnen. Graaf Maurice Lippens was bijvoorbeeld een regelmatige Bilderberger-bezoeker en co-bestuurder van Societe Generale in de jaren tachtig.

X1, X2, X4 en anderen noemden Maurice Lippens en zijn broer Leopold, de oude burgemeester van Knokke, als wrede kindermisbruikers en deelnemers aan het Snuffnetwerk. Vreemd genoeg laat Wikipedia dit feit achterwege.

Elite-seksmisbruikers trouwen met andere seksueel misbruikers. X1 en X2 noemden Baron Benoit de Bonvoisin, een Belgische aristocraat die sterk betrokken was bij fascistische organisaties, als een van de meest sadistische misbruikers in het netwerk.

Baron Benoit de Bonvoisin

Een van zijn zussen trouwde met graaf Herve d'Ursel, die door X1 is beschuldigd van betrokkenheid bij het Snuff- en ritueel misbruiknetwerk. Zijn andere zus is getrouwd met Bernard de Merode, een familie die aan de inlichtingendiensten is gekoppeld en die door X4 en Nathalie W.

Bernard de Merode

Zelfs de Belgische koninklijke familie is er meermaals bij betrokken geweest. X3 (de enige 'X'-getuige die in de jaren '50 en '60 misbruikt heeft meegemaakt) impliceerde prins Charles (1903-1983), de tweede zoon van koning Albert I; Koning Boudewijn (1930-1993), en de oudste zoon van koning Leopold III.

Het is duidelijk dat netwerken voor seksueel misbruik van kinderen deel uitmaken van de levensstijl van de generaties satanisten die deel uitmaken van de Belgische heersende elite. Dit gedrag is niet beperkt tot België.

PEDOFILIE

De kinderen werden naar VIP-feesten in clubs en villa's gestuurd waar ze werden onderworpen aan orale en doordringende seks die escaleerde tot perversies van onvoorstelbare horror. Deze omvatten gewelddadige anale verkrachting van kinderen vanaf drie jaar, lange martelsessies en seks met dieren. Sommige beschrijvingen zijn gruwelijk fantastisch, zoals de getuigenis van X1 over de bevalling:

“Toen de weeën begonnen, belde de grootmoeder van [X1]. De gebroeders Lippens, Vanden Boeynants en de assistent [politie]commissaris van Knokke arriveerden. Daarna arriveerden De Bonvoisin en Vander Elst... Vander Elst zet een mes op haar keel terwijl Bonvoisin haar verkracht... Ze moet masturberen terwijl Vander Elst een aantal foto's maakt. Lippens verkracht haar met een scheermesje. Toen het kind naar buiten kwam, sloeg de Bonvoisin haar [meerdere keren in het gezicht]. Direct na de bevalling van X1 werd ze verkracht en sodomiseerd. Haar dochter verdween zes weken later.”

Vanwege het extreme misbruik dat ze hebben ondergaan, hadden de meisjes een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) waarbij de geest zich splitst in tientallen en zelfs honderden verschillende persoonlijkheden. Deze persoonlijkheden worden tot leven gewekt door verschillende triggers, bijvoorbeeld een meegaande seksslaaf kan door een bepaald woord tot leven worden gewekt. Als we X1's getuigenis van haar mind control horen ( lees hier het artikel over mind control ), is het duidelijk dat haar 'pooier' Tony werd getraind in deze technieken:

‘Hij gaf me verschillende namen: Pietemuis, Meisje, Hoer, Bo. De namen begonnen langzaam een ​​deel van mij te worden. Het vreemde was dat als hij een naam noemde, meteen de stemming werd opgeroepen die bij die naam paste.’

De verschillende persoonlijkheden die X1 beschrijft geven een huiveringwekkend kijkje in de psyche van een seksslaaf, 'Pietemuis [Kleine Muis] werd de naam van het kleine meisje dat hij mee naar huis nam na het misbruik - een bang en nerveus meisje dat hij kon troosten door te praten tegen haar op een zorgzame en vaderlijke manier. Meisje [Meisje] was de naam van dat deel van mij dat alleen van hem was. Als hij me bijvoorbeeld 's morgens vroeg in mijn bed mishandelde, of als er niemand om ons heen was. Hoer [Hoer], de naam van dat deel van mij dat voor hem werkte. Bo, de jonge vrouw die voor hem zorgde als hij dronken was en verzorgd moest worden.'

‘Laat dat maar aan mij over,’ zei hij toen ik hem nieuwsgierig vroeg waarom hij me zoveel namen gaf, ‘papa Tony kent jou beter dan jij jezelf.’ Dat was waar.”

Dit is natuurlijk MK-Ultra mind control, het bewijs dat misbruiknetwerken internationaal worden beheerd door de geheime diensten en criminele entiteiten.

De kinderen werden meestal vermoord tegen de tijd dat ze hun 16e verjaardag bereikten. X1, X2, X3, X4 en anderen spraken allemaal over het vermoorden van kinderen. Deze moorden werden vaak op video vastgelegd en vertoond op misbruikfeesten en verwerkt tot snuff-films die op de zwarte markt werden verkocht voor tienduizenden dollars.

CHANTAGE

De misbruiknetwerken functioneren als een systeem van chantage om ervoor te zorgen dat iedereen in het netwerk en hun criminele organisaties in de pas lopen.

X1 beschrijft haar rol:

“In Brussel stond een villa waarin een kamer was ingericht met ingebouwde camera's. Zelfs in de jaren 70 waren deze camera's zo discreet dat alleen de mensen die ze onderhielden en de kinderprostituees wisten waar ze zich bevonden... Waarom moest ik die jongens duidelijk op de foto krijgen, waarom moest ik ze zover krijgen dat ze me sloegen en me op brute wijze verkrachten? ... Chantage, het woord dat nooit werd genoemd, begon ik pas echt te begrijpen toen ik dertien, veertien jaar oud was ... "

Ze leerde dat seks met kinderen een manier was om zakelijke contracten te sluiten en te versterken. Dit is hoe het proces werkte (vermoedelijk blijft het werken):

De handlers van X1 nodigden iemand uit die nuttig voor hen zou kunnen zijn voor het avondeten en nadat ze waren opgedronken, voor een feest. Cocaïne was er in overvloed en de mannen werden op ideeën gebracht door kinderpornofilms op videoschermen. De ‘prooi’ werd vervolgens naar een kamer gebracht waar een kind lag te wachten. Na de seks: ‘Niet één van deze mensen was nog geneigd om contracten af ​​te sluiten met personen buiten het netwerk. Als dat zou gebeuren, zou je ze daar duur voor kunnen laten betalen.’

Zelfs Michel Nihoul heeft toegegeven dat misbruiknetwerken worden gebruikt voor chantage in een interview met Der Spiegel in 2001:

“Ik controleer de regering. … Iedereen heeft compromitterende dossiers op elkaar, om in de juiste situatie als hefboom te gebruiken. … Dit is de Belgische ziekte. …

“[Spraakrecorder uitgeschakeld]. Voor een bedrag van 6 cijfers zal ik u een foto geven waarop prins Albert een 16-jarig meisje springt. Naakt. 20 jaar geleden neergeschoten op de tweede verdieping van de Mirano Club [waar volgens andere getuigen een pedofiele chantagering zou hebben gelegen]. … Dan moet ik België verlaten.”

Als een lid van het netwerk of een van hun lakeien eruit wil, hun gedrag wil veranderen en zich wil bekeren, houdt chantage hen in het gareel. Als je je ziel aan de duivel verkoopt, krijg je hem niet terug.

ONDERZOEK gedwarsboomd

De Dutroux-affaire is een perfecte illustratie van hoe het rechtssysteem en de reguliere media samenwerken met het establishment om de waarheid te verbergen.

Het onderzoek werd vanaf het begin gedwarsboomd. De rechter-commissaris Jean-Marc Connerotte werd in de zaak aangesteld. Connerotte was een goede man en kon niet worden gekocht en werd dus van de zaak gehaald. Later zei hij in de rechtbank: 'De politie heeft ons verteld dat er [moord]contracten waren afgesloten tegen de magistraten' en dat 'methoden van georganiseerde misdaad' werden gebruikt om ervoor te zorgen dat zijn onderzoek op een mislukking uitliep.

Zijn vervanger was een man genaamd Jacques Langlois. Hij besloot meteen dat hij niets wilde horen over netwerken voor kindermisbruik en werd een van de sleutelfiguren die verantwoordelijk waren voor het ontmantelen van het hele Dutroux-onderzoek door talloze aanwijzingen te negeren en zijn onderzoekers op allerlei nepkwesties te sturen.

Politiecommissaris Georges Marnette speelde een centrale rol in deze desinformatieschema's. Zowel X2 als Nathalie W. identificeerden Marnette als misbruiker in het netwerk.

Al snel verloren de getuigen en ouders van vermiste kinderen het vertrouwen in het rechtssysteem. Tiny Mast, wiens dochter Kim Heyrman in 1994 vermist werd, werd een goede vriend van X1. Ze verklaarde:

“Ik kan honderden verhalen vertellen die, als ik ze vergelijk met wat de commissie Verwilghen bestempelde als “fouten”, echt tot de verbeelding spreken. Die jongens zijn zo agressief en zo onmenselijk dat ik soms het gevoel heb dat ze deel uitmaken van dezelfde kliek als degenen die mijn kinderen hebben afgepakt.”

DOOFPOT

Om je een idee te geven van hoeveel doofpot het was, ontmoette Langlios de producenten van 'Au Nom de la Loi', een invloedrijk Franstalig tv-programma. Na deze ontmoetingen zond ‘Au Nom de la Loi’ van 1997 tot 2000 vier uiterst manipulatieve primetime tv-programma’s uit waarin ze het publiek ervan probeerden te overtuigen dat Nihoul een onschuldig slachtoffer was in de hele Dutroux-affaire.

Er zijn minstens 25 verdachte sterfgevallen die verband houden met de zaak-Dutroux, met nog meer meldingen van intimidatie. De dood werd zo duidelijk dat Jean Denis Lejeune, de vader van een van de door Dutroux ontvoerde meisjes, opmerkte:

“Alsof er bij toeval mensen sterven. Er is geen verklaring voor hun dood. Ze zijn bijvoorbeeld het slachtoffer van een dodelijk verkeersongeval net op het moment dat ze op weg zijn om te getuigen. Of men vindt hun verkoolde lichamen. Onze rechtspraak heeft hier blijkbaar geen slapeloze nachten van.”

Het Belgische publiek wist heel goed dat het een doofpot was. Hun woede kwam tot uiting in de beroemde 'Witte Mars' waar 300.000 mensen in stil protest door de straten van Brussel marcheerden. Het veranderde niets.

Dutroux kreeg uiteindelijk levenslang, terwijl Nihoul niet schuldig werd bevonden aan het ontvoeren en vermoorden van kinderen. Die hoger in de voedselketen bleven onaangeroerd.

CONCLUSIE

Satanische-misbruiknetwerken functioneren voor het uitoefenen van extreme sadomasochistische driften, evenals een systeem van chantage dat leden ervan weerhoudt de rangorde te breken.

Gevallen zoals de 'Franklin Cover-up' hebben aangetoond dat dit systeem in de Verenigde Staten bestaat. De 'Dutroux-affaire' onthult dat België een ander epicentrum van dit gedrag is. Misschien is dit een van de redenen waarom Brussel de hoofdstad van de EU is.

De informatie in dergelijke gevallen is afschuwelijk, maar essentieel om het duistere hart van degenen die de wereld regeren aan het licht te brengen. Het is heel moeilijk om hun slechte daden te begrijpen, maar als deze mensen in staat zijn om wereldoorlogen te orkestreren en miljoenen te doden, waarom zou seksueel misbruik en het vermoorden van kinderen dan taboe zijn?